02-09-12

Renato de vriendelijke Romein.

Het gebeurde onlangs op een kamping, ergens  tussen Rome en Napels. We zaten er  tussen  anderen, we dachten alleen Italianen.

Met de meesten kampingbewoners was er geen contact. Zij spreken onze taal niet en wij die van hun ook niet zo erg goed. De meesten bleken Napolitanen te zijn. 

Elkeen hield er zijn plekje tussen de tentjes netjes, wij dus ook maar. Alleen hadden we geen veegborstel. Dus maar eentje gevraagd aan de buurman, een bulso...

En er was contact.

Elke dag met hand en tand en vooral veel gebaren uitleggen aan elkaar. Met die buurman lukte het. Met wat goede wil en respect kan het.

De buurman vertrok voor ons, en hij nodigde me uit aan zijn tafeltje, bij zijn familie. Hij had me al verschillende keren bezig gezien en hij wou dat ik voor hem een schilderijtje maakte over zijn plekje.

lichte Lido di Fondi 099.JPG

Dit is het geworden.  "La vacanza di Mama."

De buurman aan het werk in zijn kooktentje, zijn zelfgevangen vis op tafel, de mama in de hangmat.

We hebben er een kist heerlijke tomaten voor gekregen en limonadeflessen vol huiswijn.  En vooral, we hebben blije gezichten gezien. 

Nu zijn wij terug thuis, maar een stukje blijft achter, ergens in de buurt van Rome.

En de herinnering. 

Schilderen zoals het komt. 

 

  

20:49 Gepost door Jan Franssen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |